محمد [ 1 ] ، چون عزل كردش ، وزير ابو شجاع محمد بن الحسين الرودراوردى [ 2 ] [ را وزارت داد ] مردى بود نيكو سيرت و معزول [ شد ] [ 3 ] بدين سان كه در دست وزارت نشسته بود [ و ] رقعهء به خط مقتدى به دو آوردند نوشته بود : محمد بن الحسين مرعى حقه علينا فليتخلف فى بيته اياما ، بعد از آن از دست [ 4 ] برخاست و در خانه بنشست [ 5 ] مدتى و پس بهمدان آمد به قرآن خواندن ، و با طايفهء بزرگان دين بسماع حديث مشغول بودى ، پس به مكه رفت ، و آنجا مجاور گشت بمدينه به مسجد پيغامبر عليه السلام ، و حديث [ با ] درويشان كردى و آب كشيدى تا آخر عمر . و توقيع مقتدى : القدرة لله [ بود ] بخطى سطبر . مدت خلافت مستظهر بيست و شش سال [ 6 ] روزگار اضطراب و خلاف بود در عهد او ميان سلطان بركيارق و محمد ، بعد از ملكشاه ، تا پس آرام گرفت و سلطان محمد بر تخت متمكن بنشست ، و مقتدى در وقت ( 250 - آ ) خود با سلجوقيان وصلت كرد همچنين مستظهر وصلت تازه گردانيد ، و بمحرم سال پانصد و دوازده فرمان يافت . نسب : ابو العباس احمد بن عبد اللّه المقتدى ، و اندر ماه صفر انتقال خطبه بود بنام مسترشد ، و او مردى سفيد لون بود معتدل قامت و نيكو روى ، وزير و كتاب او : ابن جهير [ 7 ] بود و آخر عهدش

--> [ ( 1 ) ] و هو عميد الدوله بن فخر الدولة بن جهير [ ( 2 ) ] كذا ؟ ك : روذ روارى ، توفى 488 بمدينه و كان عالما و له تصانيف منها ذيل تجارب الامم ( ك : 10 ص 87 ) و اين نام بضبط كامل در ياقوت نيست ياقوت : روذراور ، كورة قرب نهاوند من اعمال الجبال . . و نيز روذبار متعدد است منجمله محلهء بهمدان ( ج 4 ص 298 - 299 ) و از متن برمىآيد كه صاحب ترجمه همدانى بوده است ( بهمدان آمد . . . ) و در صفحه بعد متن : رودراور [ ( 3 ) ] توضيح آنكه در بغداد فتنه حنابله برخاست در 471 و در جوار مدرسهء نظاميه مردم كشتند و نظام الملك ازين خبر تافته شد و گوهر آئين را ببغداد بفرستاد تا فخر الدوله بن جهير را از وزارت باز كردند و ابو شجاع را بوزارت بنشاندند پس عميد الدوله پسر فخر الدوله پنهانى از گوهر آئين باردو رفت و با نظام الملك الفت و عهد تازه نمود و دختر نظام را براى پسرش خطبه كرد و ببغداد بازگشته و در سنهء 472 بوزارت بنشست ( ك 10 ص 3837 - عماد كاتب ص 50 - 51 ) [ ( 4 ) ] دست مراد مسند و دست وزارتست [ ( 5 ) ] اصل : ننشست [ ( 6 ) ] ك : بيست و چهار سال و سه ماه و يازده روز ( ص 188 ) [ ( 7 ) ] عميد الدوله ابو منصور بن جهير .